نيّت پاك در آيينهء فضل حق آيين پاك اسلام از انسان مىخواهد كه كليهء نيّت‌هايش را پاك و براى خدا قرار دهد . اسلام مىخواهد كه انسان در تمام برنامه‌هايش اعم از برنامه‌هاى مادى و معنوى ، دنيايى و آخرتى ، فردى و اجتماعى و حتى نسبت به خواب و خوراكش ، نيّتش را براى خدا قرار دهد و حتى نسبت به انجام تمام حسنات و نيكىها براى خاطر حق نيّت داشته باشد ، گرچه موفق به انجام كار نشود . در روايات زيادى وارد شده كه خداوند بزرگ ، از باب فضل و عنايتش به نيّت كار خير اجر و مزد مىدهد ، گرچه صاحبش تا آخر عمر موفق به تحقق نيّتش نگردد . و اگر كسى خداى ناخواسته نيّت شر كند ، تا تحقق عملى پيدا نكند خداوند به آن نيّت شر ، عبد را عقاب نمىكند . عَنْ أبى عَبْدِاللّهِ عليه السلام قالَ : إنَّ الْعَبْدَ الْمُؤْمِنَ الْفَقيرِ لَيَقُولُ : يا رَبِّ ارْزُقْنى حَتّى افْعَلَ كَذا وَكَذا مِنَ الْبِرِّ وَوُجُوهِ الْخَيْرِ فَإذا عَلِمَ اللّهُ ذلِكَ مِنْهُ بِصِدْقِ نِيَّةٍ كَتَبَ اللّهُ لَهُ مِنَ الْأَجْرِ مِثْلَ ما يَكْتُبُ لَهُ لَوْ عَمِلَهُ إنَّ اللّهَ واسِعٌ كَريمٌ « 1 » . امام صادق عليه السلام فرمود : عبد مؤمن دست خالى به حق مىگويد : يا رب ! به من مالى عطا كن تا با آن كار نيك و امور خير انجام دهم . خداوند وقتى از اين مؤمن صدق نيّت ببيند ، به همين نيّت اجرى به او عنايت مىكند ، مانند اجر اجراى آن نيّت كه خداوند وسعت دهندهء كريم است .

--> ( 1 ) - الكافى : 2 / 85 ، باب النيّة ، حديث 3 ؛ وسائل الشيعة : 1 / 49 ، باب استحباب نية الخير ، حديث 93 .